Η Αποτείχισις της Εν Χριστώ Σωτηρίας

Δια του διωγμού των πιστών Ορθοδόξων Μοναχών της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου του Αγίου Όρους Άθω, παραβιάζονται οι θείοι νόμοι περί της σωτηρίου Αποτειχίσεως.

Τι είναι η Αποτείχισις; Αποτείχισις είναι ο κανονικός και νόμιμος «χωρισμός»¹ εκ της αιρέσεως και του αμετανοήτου αιρετικού. Και τούτο, υπέρ της θείας Ορθοδοξίας και της εν Χριστώ σωτηρίας, κατά την τακτικήν  σωτηρίου πολέμου των τετειχισμένων (τειχισμένων) πόλεων. Δηλαδή, ότε το παλαιόν εχθροί επέδραμον, οι κάτοικοι κατέφευγον εις την πόλιν και απετειχίζοντο, ήτοι εχωρίζοντο¹ εξ αυτών δια των τειχών. Και ούτως επολέμουν αμυντικώς και επιθετικώς μέχρι της νίκης. Τοιουτοτρόπως και όταν αίρεσις πολεμή την ορθόδοξον χριστιανική πίστιν, οι πιστοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί καταφεύγομεν εις τα πνευματικά «τείχη»² της Εκκλησίας, δηλαδή εις τους ανά τους αιώνας Αγίους Πατέρας και Διδασκάλους. Και βάσει της διδασκαλίας των αγωνιζόμεθα «τον καλόν αγώνα της πίστεως»³ κατά της αιρέσεως και των αιρετικών, και υπέρ της θείας Ορθοδοξίας, μέχρι της νίκης. Δηλαδή, μέχρι του αναθέματος, που σημαίνει «χωρισμόν από του Θεού» και της «Εκκλησίας»4, το οποίον κάμνει ο αιρετικός με την αίρεσίν του, το ομολογούσιν οι Ορθόδοξοι και το επικυρώνουσιν και αποφασίζουσιν ως εκκλησιαστικήν ποινήν Ορθόδοξοι Σύνοδοι μέχρι και του τελεσίδικου αναθέματος. Ούτως ηγωνίσθησαν εν Χριστώ και ενίκησαν οι προ ημών, και εγένετο και αυταί αι Άγιαι Οικουμενικαί Σύνοδοι, και διασώζεται μέχρι σήμερον επί γης η σωτήριος θεία Ορθοδοξία.

ΠΡΟΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

**Στήκετε και κρατείτε τάς παραδόσεις άς εδιδάχθητε,είτε δια λόγου, εί δι΄επιστολής ημών****

Οι καιροί απαιτούν αγώνες, η ευθύνη όλων τεράστια, οι ανθρωπιά άρχισε να παραπαίει, κινδυνεύει να αφανισθεί!! Μικρό του Χριστού ποίμνιο οι του Πατρίου εορτολογίου, καλείστε σε συστράτευση, οι καιροί αναβολές δεν χωρούν. Οι θύελλες άρχισαν να ξεσπούν. Κάθε μικρή σκόρπια πυγολαμπίδα χάνετε μέσα στο σκοτάδι, ο Άξονας Πίστεως και Παραδόσεως καλείται να ενώσει τις μικρές σκόρπιες πυγολαμπίδες και να φτιάξει Φάρο που θα φωτίσει τον σκοτισμένο σε όλους μας δρόμο... Ενώστε τους πιστούς επιτέλους !! Ενώστε το Σώμα της Μητέρας του Κυρίου [Εκκλησίας]!! Διότι τι αξία έχει που ομολογείτε Πίστη, χωρίς αγάπη και ομόνοια ;; Που βρίσκεται η κατανόηση και η ομολογία Πίστεως να έχει ισχύ και αξία, χωρίς να την κατανοούμε πλήρως ;;

[ΑΓΑΠΗΣΩΜΕΝ ΑΛΛΗΛΟΥΣ ΙΝΑ ΕΝ ΟΜΟΝΟΙΑ ΟΜΟΛΟΓΗΣΩΜΕΝ]....

Προφητεία Γέροντα Ιωσήφ Βατοπεδινού

Ο γέρων Ιωσήφ ο Βατοπεδινός προείδε τα μελλοντικά γεγονότα. Το προφητικό του μήνυμα: 

«Ακούσατε έθνη και λαοί της Οικουμένης πάσης και εσύ αναγνώστα πρόσεχε σ’ αυτό που θα διαβάσεις! Είναι σκληρά και λυπηρά, και παραχωρημένα να γίνουν, όσα εις τας Γραφάς ευρίσκονται γραμμένα! Τα ’γραψαν οι Πατέρες μας ο κόσμος για να μάθει από αυτόν τον πόλεμο τι μέλλεται να πάθει! Για να προσφύγει στον Θεό και να μετανοήσει αν θέλει δια να σωθεί και ευτυχής να ζήσει… Με μιας θα ανάψει η φωτιά από μικρή αιτία, κραυγή πολέμου έρχεται από την Βουλγαρία. Η δε Ρωσία ξαφνικά εισβάλλει στην Τουρκία και ως χείμαρρος ορμητικός σαρώνει την Περσία. Και προχωρεί ακάθεκτη φθάνει στην Παλαιστίνη, Θεός θέλει ο Αντίχριστος του Κόσμου για να γίνει. Τότε κατέρχονται ομού της Δύσεως τα κράτη, ουαί στα έθνη του Βορρά γίνονται όλα στάχτη.

Με λύσσα αμύνεται σκληρά η Άρκτος στην Τουρκία που αδίκησε την Ελλάδα, και όλη (η Τουρκία) αναφλέγεται και καίει σα λαμπάδα. Ματαίως αγωνίζεται η Άρκτος να κρατήσει τα περιβόητα Στενά, στο τέλος θ’ απηυδήσει. Γιατί από την Ανατολή, Κορέα, Μαντζουρία εισβάλλει η Αμερική με την Ιαπωνία και προχωρεί ολοταχώς γραμμή στη Σιβηρία, ενώ στη δυτική πλευρά νικά η Γερμανία. Και τότε είναι αδύνατον να κρατηθεί η Ρωσία και εγκαταλείπει τα Στενά, Αίγυπτο και Τουρκία.

Κτυπιέται η Άρκτος πανταχού και φεύγει προτροπάδην, όπως διασκορπίζεται ένα άτακτο κοπάδι. Τότε ομού θα ηττηθεί και η δόλιος Τουρκία γιατί θα πράξη πονηρά μεγάλη προδοσία. Γιατί αφού καταβληθεί όλη από τη Ρωσία θα συμμαχήσει μετ’ αυτής, και με την Βουλγαρία. Για τούτο όσοι χριστιανοί ευρίσκονται στην Πόλη και στα περίχωρα αυτής, πρέπει να φύγουν όλοι. Γιατί η Πόλις θα καεί και ουδείς θα απομείνει κάτοικος ζων εντός αυτής. Μόνο ο Ναός θα μείνει ο οίκος τούτος και ναός της του Θεού Σοφίας όστις θα μείνει αείφωτος φάρος Ορθοδοξίας. Εξ ου το φως θα εξαπλωθεί σ ‘όλη την Οικουμένη, της Βασιλείας του Χριστού που ο κόσμος αναμένει. 

ΤΟ ΠΡΟΣΤΑΧΘΕΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ

Σύμφωνα με την Ορθόδοξη εκκλησιολογία, Εκκλησία και Ορθοδοξία ταυτίζονται. Η Εκκλησία είναι οπωσδήποτε Ορθόδοξη και η Ορθοδοξία είναι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, το Σώμα του Χριστού. Και επειδή ο Χριστός είναι ένας, άρα και η Εκκλησία είναι μία. Γι’ αυτό ποτέ δεν νοείται διαίρεση στην Εκκλησία. Μόνο χωρισμό από την Εκκλησία έχουμε. Σε συγκεκριμένες δηλαδή ιστορικές στιγμές οι αιρετικοί και οι σχισματικοί αποκόπηκαν απ’ αυτήν, κι έτσι έπαψαν να είναι μέλη της.

Η Εκκλησία κατέχει το πλήρωμα της αλήθειας, όχι μιας αφηρημένης αλήθειας, αλλά ενός τρόπου ζωής που σώζει τον άνθρωπο από το θάνατο και τον κάνει ‘’κατά χάριν Θεό’’. Αντίθετα, η αίρεση αποτελεί ολική ή μερική άρνηση της αλήθειας, ένα κομμάτιασμά της, που έτσι παίρνει το χαρακτήρα και την παθολογία μιας ιδεολογίας. Χωρίζει τον άνθρωπο από τον τρόπο υπάρξεως που έδωσε ο Θεός στην Εκκλησία Του και τον θανατώνει πνευματικά.

Τα δόγματα επίσης, τα οποία περικλείουν τις υπερβατικές αλήθειες της πίστεώς μας, δεν είναι αφηρημένες έννοιες και διανοητικές συλλήψεις, ούτε, πολύ περισσότερο, μεσαιωνικός σκοταδισμός ή θεολογικός σχολαστικισμός. Εκφράζουν την εμπειρία και το βίωμα της Εκκλησίας. Γι’ αυτό, όταν υπάρχει διαφορά στα δόγματα, υπάρχει οπωσδήποτε και διαφορά στον τρόπο ζωής. Κι όποιος υποτιμά την ακρίβεια της πίστεως, δεν μπορεί να ζήσει την πληρότητα της εν Χριστώ ζωής.

Ο Χριστιανός πρέπει να δεχθεί όλα όσα αποκάλυψε ο Χριστός. Όχι ένα ‘’μίνιμουμ’’, αλλά το σύνολο. Γιατί στην ολότητα και την ακεραιότητα της πίστεως διασώζονται η καθολικότητα και η ορθοδοξία της Εκκλησίας.

Οι Παραδεχθέντες Ψευδείς Μεσσίαι

ΨΕΥΔΕΙΣ ΜΕΣΣΙΑΙ

ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ

ΕΔΕΧΘΗΣΑΝ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΕΥΣΑΝ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ

Εις τον 130 χρόνον, από Χριστού γεννήσεως ήλθεν ένας Εβραίος ονομαζόμενος Βαρκοχάμ, και ωνομάσθη από τους Εβραίους Βρακόσβα, υιός ψεύδους. Συνελήφθη από τον Αδριανόν, και εθανατώθη. Ούτω λέγει το Ταλμούθ.

Εις τον 434 χρόνον, εις τον καιρόν του Θεοδοσίου του Μικρού, εδέχθησαν δια Μεσσίαν εις την νήσον της Κρήτης Εβραίον τινα, ονομαζόμενον Βαρκοτζίβα.

Εις τον 522 χρόνον, εις τον καιρόν Ιουστινιανού του Πρεσβυτέρου εδέχθησαν ένα ως Μεσσίαν, ονομαζόμενον Δουναάμ Αιθίοπα.

Εις τον 1137 χρόνον, διηγείται ο Μαϊμονείδης, ότι εις την Γαλλίας εδέχθησαν οι Εβραίοι δια Μεσσίαν άνθρωπόν τινα ασεβή, όστις εθανατώθη από τους Γάλλους.

Εις τον 1138, εις την Περσίαν εδέχθησαν έναν Εβραίον δια Μεσσίαν, και εθανατώθη από τον Βασιλέα.

Εις τον 1157 χρόνον, εις την πόλιν της Κορδόβας εις την Ισπανίαν εφάνη Εβραίος τις, και εκηρύττετο δια Μεσσίας. Ούτω λέγει ο ρηθείς Μαϊμονείδης.

Εις τον 1167 χρόνον, εις το Φεσσανόν Βασίλειον Εβραίος τις εκήρυξε τον εαυτόν του δια Μεσσίαν. Ούτω γράφει ο Μαϊμονείδης προς τους Εβραίους της Μασσαλίας.