Παγκόσμιος Πόλεμος
Αναπόφευκτος
Πού βαίνομεν λοιπόν; Πού αλλού παρά εις τας κυρώσεις, τας
θλιβεράς κυρώσεις, όταν πληρουμένου του βάρους των αμαρτιών θα αρχίσουν να λειτουγούν
οι σκληροί νόμοι της θείας δικαιοσύνης1.
Δυστυχώς, ούτω πολιτευόμενοι, οδηγούμεθα αναποτρέπτως εις
καταστροφήν και επειδή το φαινόμενον της αποστασίας είναι παγκόσμιον,
οδηγούμεθα εις παγκόσμιον πόλεμον φρικαλέον, οδηγούμεθα εις Αρμαγεδώνα.
Εις το χέρι μας είναι, εννοείται, να τον αποφύγωμεν, εάν
αλλάξωμεν πορείαν. Θα το κάνωμεν όμως;
Πού βαίνομεν λοιπόν; Θα έχωμεν πόλεμον ή ειρήνη; Κρίνοντες ανθρωπίνως
αδυνατούμεν να δώσωμεν ορθήν απάντησιν. Κρίνοντες όμως κατά Θεόν και με γνώμονα
το Ευαγγέλιον και χωρίς την ανάγκην του προφητικού λόγου, αποφαινόμεθα ότι
αφεύκτως οδηγούμεθα εις την καταστροφήν.
«Εάν θέλητε και
εισακούσητέ μου τα αγαθά της γης φάγεσθε· εάν δε μη θέλητε, μηδέ
εισακούσητέ μου, μάχαιρα υμάς κατέδεται· το γαρ στόμα Κυρίου ελάλησε
ταύτα». (Ησαΐου Α’ 19-21).
«Πάσα παράβασις και
παρακοή έλαβεν ένδικον μισθαποδοσίαν, πώς ημείς εκφευξόμεθα τηλικαύτης
αμελήσαντες σωτηρίας;» (Εβρ. β’ 2-3).
«Ή του πλούτου της χρηστότητος
αυτού και της ανοχής και της μακροθυμίας καταφρονείς, αγνοών ότι το χρηστόν του
Θεού εις μετάνοιαν σε άγει; κατά δε την σκληρότητά σου και αμετανόητον καρδίαν
θησαυρίζεις σεαυτώ οργήν εν ημέρα οργής και αποκαλύψεως δικαιοκρισίας του Θεού»
(Ρωμ. β’ 4-5).
«Εάν μη μετανοήτε
πάντες ωσαύτως απολείσθε» (Λουκ. ιγ’ 3).



